Ik pakte mijn mandje vol met schrijfbenodigheden.
Het programma van deze week
En jawel, weer die prachtige zonsondergangen aan het eind van de middagen
Op de woensdagmiddag hadden we vrij en werden we met een aantal huiswerkopdrachten naar buiten gestuurd. Een wandeling zomaar ergens heen werd een indrukwekkende ervaring hierdoor.
Ik ging anders kijken naar de wereld om me heen
Waardoor me ineens allerlei dingen opvielen die ik anders nooit gezien zou hebben,
of toch pas nadat ik er tig keer langsgelopen was.
Het blijft jammer dat ik op een foto nooit precies kan vastleggen wat mijn ogen waarnemen.
Het rijp op de daken, het ritme van de ramen en schoorstenen, het zonlicht dat erop neerdaalt.
Een van de opdrachten was Compassie voor Anderen en kon het beste in een publieke ruimte uitgevoerd worden. Ik voelde me echter toch wat bezwaard om met mijn grote schrift aan mijn kleine tafeltje te gaan zitten schrijven en dus koos ik ervoor om wat te lezen.
Een boek dat deze week erg resoneerde met de thema's van de workshops.
Van mijn wandeling schreef ik een kettingelfje dat ik graag met jullie deel
Zon
Gaat onder
Achter grijze wolken
Toch stralend als altijd
Warm
Warm
Stevig doorstappen
Links, rechts, rechtdoor
Waar mijn voeten mij
Brengen
Breng
Mijn hoofd
Tot weldadige rust
Mijn hart fluistert zacht
Luister
Luister
Naar geluiden
Om mij heen
En binnen in mij
Stil
Stil
Staan bomen
kaarsrecht naast elkaar
Takken reiken kaal omhoog
Winter
Winter
En toch
Knoppen aan magnolia
Stevig, vol en zacht
Verward
Verward
Door besef
Dat alles doorgaat
Adem in, adem uit
Zijn
Zijn
Ik ben
Zelf goed genoeg
Evenals een ander is
Waardevol
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
De weken voor vertrek luisterde ik Wild van Cheryl Strayed, een boek dat een deelnemer vorig jaar aangeraden had. Een boek over een persoonlijke pelgrimstocht. Een boek dat mij in een bepaalde mindset bracht waardoor ik mijn innerlijke tocht kon afsluiten met bovenstaand gedicht
Vorig jaar schreef ik dit over route 1. En ik kan niet ander zeggen dan dat ik dit jaar weer enorm genoten heb. Ik had de rust en de ruimte voor mezelf minder hard nodig dan vorig jaar maar oh wat was het fijn! De verzorging door de medewerkers van het klooster, de begeleiding van Hanny tijdens en buiten de schrijfworkshops, het eten dat geserveerd werd, de stilte en het gevoel welkom te zijn die ervaren mocht worden, de groep van vrouwen met wie ik mocht delen, echt alles maakte dat dit weer zo'n fijne week was!
Ook deze week hebben we favoriete boeken met elkaar gedeeld waardoor ik begonnen ben in de Alchemist van Paulo Coelho. Een boek waar ik ooit eerder in begon maar nu pas aansluit.
Welk boek heeft bij jou iets wakker gemaakt?
Blessings, Miss Ebz