Blogverjaardag - A year of blogging

Een collage van projecten die ik de afgelopen 2 jaar gemaakt heb.

My makings of the past 2 year.

Mijn blog begonnen dankzij een lieve en creatieve vriendin en nu zijn we een jaar verder en lezen er 62 mede creatievelingen mee :-)

I started my blog thanks to my dear and creative friend and now a year's gone by and 62 other creative persons read my blog :-)

Door andere blogs raak ik geïnspireerd en word ik uitgedaagd mijn grenzen te verleggen.

I'm inspired and challenged by all the great projects I see on other blogs.

Dat we nog maar veel moois mogen maken met elkaar!!

Let us make more beautifull projects!!

Blessings,      

Alleen Zijn

Gisterochtend vertrokken YuYu met hun papa's naar Italië.

Ze zouden me erg gaan missen, tranen bleven gelukkig uit.

De komende 2,5 week ben ik

Alleen.

Traditiegetrouw plan ik het eerste weekend

van Alleen Zijn allerlei afleiding

om mezelf niet heel zielig te vinden.

De afgelopen jaren was dat meestal een weekendje

weg met een vriendin maar dit jaar heb ik

klussen gepland. Elke dag wat en af en toe met hulp.

Het Alleen Zijn is normaal gesproken geen probleem,

ik vind het heerlijk om de tijd aan mezelf te hebben, te

bepalen wat ik wanneer doe. In mijn werk ben ik constant

gericht op anderen, moet ik aansluiten en meebewegen.

Hoe langer ik Alleen ben, als in geen relatie hebben, hoe

makkelijker het me af lijkt te gaan. Ik heb genoeg vrienden om me heen

waardoor Eenzaam Zijn niet hoeft. Soms zoek ik dat gevoel wel op,

om te weten waar Alleen Zijn over gaat in Eenzaam Zijn.

Het gekke is dat ik mezelf eerder Eenzaam voel in een groep

dan wanneer ik Alleen ben.

Eenzaam Zijn voelt vervelend en is niet altijd een keuze.

Alleen Zijn voelt niet vervelend omdat ik ervoor kan kiezen

en ermee stoppen wanneer het Eenzaam wordt.

De komende week zal ik daar geen last van hebben, wellicht meld ik me in de 2e week weer.

Blessings, Miss Ebz

Ik zit erbij!!

Ik kwam er een tijd geleden al bloggend langs

toen liep er al een project dus kon ik niet meedoen.

Nu kwam ik weer 'per toeval' (ik ben eigenlijk van mening

dat toeval niet bestaat :-)) op de site en jawel:

ik kon me inschrijven!!

http://roundrobinnotebook.blogspot.com/

Het duurt nog even voor het echt van start gaat maar ik heb

er vreselijk veel zin in!

En leuk detail: in de Flow-Magazine van deze maand

(die ik 'toevallig' deze maand voor het eerst ontving

met dank aan een tijdschriftkadobon) kwam ik een artikel tegen waar

Kris verteld over haar project.

Blessings,    

 

In Beweging Zijn

In de loop van 2010 begon mijn hoofd over te lopen

en mijn lijf stil te staan. Ik had dat liever anderson en toen dat

niet vanzelf ging besloot ik hulp in te roepen.

Via mijn werkgever kreeg ik de mogelijkheid om een

training 'Balans in werk en relatie's'

te volgen. Helaas startte deze pas in november waardoor ik

ook nog een bezoek aan mijn huisarts bracht.

Slapen ging slecht, ik had constant pijn in mijn lijf

en was moe, moe, moe.

Dit jaar startte met frisse moed en aanwakkerend enthousiasme.

Door de training en gesprekken in de huisartsenpraktijk begon ik langzaam

in Beweging te komen. Letterlijk.

Op mijn vrije dag bracht ik de kinderen naar school en liep daarna

minstens een half uur door de wijk. Rustig aan begonnen, inmiddels

flink de gang erin. De zaterdagochtenden loop ik om 8 uur

het huis uit voor een ronde van 3 kwartier. En daarnaast ben ik

begonnen met een wekelijks zwemuurtje, fiets ik meer en heb ik mezelf

een Wii Balance Board kado gedaan. Waar ik met veel plezier

gebruik van maak, evenals de jongens overigens :-)

Door fysiek in Beweging te Zijn kwam mijn hoofd tot rust. Ik kan

beter focussen, mede door wat ik in de training leerde. Er is

ruimte gekomen voor wensen en ideeën. Ik heb mezelf 4 uur

minder werken kado gedaan om meer te kunnen Zijn.

Samen te kunnen Zijn

In Beweging te kunnen Zijn

Mezelf te kunnen Zijn

Blessings, Miss Ebz



Bevoorrecht Zijn

Vanavond besefte ik weer eens hoe bijzonder

M&M zijn. Naast een geweldig co-ouderschap en een warme vriendschap

zijn het ook nog eens de superste buren die je je kunt wensen!

Gisteravond was al een feestje. De vakantie werd ingeluid

met een BBQ. Het was heerlijk weer, de rosé was lekker

koud en gezelschap meer dan aangenaam.

Na het eten speelden de kinderen nog even buiten terwijl wij

natafelden. Tegen de tijd dat de boel afgeruimd was vertrok ik even

naar mijn eigen huis en legden M&M de kinderen op bed.

De gezelligheid zette zich nog voort met koffie en X-factor.

We sloten de avond af met een spelletje Carcassonne.

Vanavond werden de kinderen gebracht en vingen de mannen een tuinopruimactie

aan. Binnen een uur

zag mijn tuin er weer ordentelijk uit en kon ik de kinderen

in bed bonjouren. Tegen de tijd dat ik weer beneden kwam constateerde

ik dat zelfs alles netjes aangeveegd was.

Waar vind je zulke buren! Ik reken mij tot de

bevoorrechten der aarde!

Blessings, Miss Ebz



Speurneus Zijn

Toen we vorig jaar hopeloos verdwaald liepen op

de Posbank en ik steeds meer hoorde over

geocachen

besloot ik dat er gespaard moest worden voor een GPS.

Aldus geschiedde, zelfs de kinderen

plunderden hun portemonees

en doneerden af en toe een paar stuivers.

In maart was het zover: er zat genoeg ik het potje!! We brachten

de opbrengst naar de bank zodat ik bij

futurumshop

een heuse Garmin kon bestellen.

Het duurde even voor ik door had hoe het apparaat werkte

maar 2 weken terug konden we dan echt heus op pad

voor onze 1e schat! Een microcache om in geocaching termen te spreken.

Het was een klein filmkokertje met daarin een rolletje papier waarop

we onze naam en tijdstip van vondst konden noteren.

Onze 2e schat liet zich niet zo makkelijk vinden.

Eerst bleek dat er een puzzel gemaakt moest worden om de juiste

coördinaten te vinden. Daarna moesten de coördinaten

handmatig in de GPS gezet worden.

Het is lang geleden dat ik me tot

huilens toe gefrustreerd voelde.

We deden een poging om gaandeweg de juiste richting te zoeken

maar dat lukte niet. Die avond speurde ik naar aanwijzingen

en vond zowaar foto's! En ik herkende de locatie!!

De volgende dag reed ik met Oudste naar de wijk waar de letterbox

zich bevond en we vonden m! Heerlijk hyperdepiep werden we ervan!

We vonden een travelbug en besloten m mee te nemen.

Met pasen gaan we weer speuren, samen met oma en laten de travelbug daar weer achter!

Hopelijk hebben de kinderen betere speurneuzen dan hun moeder,

de cache die ik vanavond probeerde te zoeken

heb ik namelijk niet gevonden.

Blessings, Miss Ebz



Held Zijn

Donderdag werd het thema vervoer afgesloten

met een heuse puzzeltocht.

Te voet togen wij samen met een vriendje

en diens moeder de wijk in.

Vriendje was kaartlezer en Oudste de antwoordnoteerder.

Na een half uur, nou vooruit zeg 3 kwartier

kwamen wij weer op het schoolplein aan. Voor de kinderen was er limo

voor de ouders ook want het koffie apparaat bleek dienst te weigeren.

In de klassen waren de werkjes van de kinderen uitgestalt

dus we maakten een ronde door de school. Boven bleek ook nog wat te zien

dus Oudste en vriendje vlogen de trap op.

Oudste bleef echter met zijn voet achter de trede haken en smakte

met zijn mond op de trap.

Gillen

Bloed

Vlug naar de wc, doekjes en water.

Toen het doekje van zijn mond ging zag ik een gapende snee

in zijn lip. Ik voelde mezelf wegtrekken en loodste Oudste

mee naar de gang om te gaan zitten.

Blijkbaar was het zichtbaar dat het niet goed met me ging want moeder

van vriendje bleef bij Oudste en ook een andere moeder voegde

zicvh bij ons. Zitten was niet voldoende, ik moest echt liggen.

Oh wat voelde ik me ongelukkig. Mijn kind had pijn en ik kon niks voor hem betekenen.

Inmiddels was papa er met de auto en kon hij Oudste meenemen naar de dokterspost.

Met Jongste uiteindelijk, pfff wat duurde het lang voor ik echt weer bij was, naar huis gefietst. Toen hij gewassen en al in pyjama was kwam papa met Oudste weer thuis. Ook behoorlijk ondersteboven. Ik bleek niet de enige Held te Zijn ;-)

Oudste had een lip waar je U tegen zegt, 5 hechtingen!

Vandaag gaat het al een stuk beter, ik word niet meer misselijk als ik eraan denk.

Vrijdag mogen de hechtingen eruit, gelukkig heeft Oudste 2 papa's en mag de ware Held mee!

Blessings, Miss Ebz

Lief Zijn

Er zijn van die dagen



'van opletten en erbij blijven'.

Zo'n beetje als de Croma-reclame van jaren geleden.

Klontje in de pan en voor je het weet is je vlees gaar

en je wilt niet dat het aanbrand, nietwaar?!

Ik snap nu waarom ik dat nooit gebruikt heb,

ik houd namelijk niet zo van opletten en erbij blijven.

Het kost me ongelofelijk veel energie en maakt

dat ik geen ruimte meer heb voor andere zaken.

En ergens is dat best jammer

want het geeft wel

'het beste resultaat!'

maar da's een andre reclame ;-)

Dus soms ontkom je er niet aan.

Na zo'n dag van 'opletten en erbij blijven'

komt er niet meer zoveel uit mijn handen,

of beter gezegd: uit mijn hoofd.

Nadenken en vooruitkijken gaat me dan niet meer zo goed af.

Wat beter te doen dan

Lief Zijn voor mezelf.

Lees: niet willen wat niet gaat en doen wat kan.

En wat kan is poetsen en handwerken.

De stoelen staan dus omgekeerd op tafel, de vloer is kruimel- en zandvrij, en voor ik

me verder in het luie zweet werk

geniet ik van mijn koffie en een handwerkje.

Daarover binnekort meer op mijn andere blog

Af en toe Lief Zijn voor mezelf zorgt dat ik daarna ook weer Heel Lief kan Zijn

voor een ander!

Veel liefs!

;-)

Blessings, Miss Ebz

Toeschouwer Zijn

Vandaag was het kijkles bij het schoolzwemmen van Oudste en

zoals het een goede moeder

betaamt zat ik natuurlijk als 1e op de tribune.

Met gemengde gevoelens zat ik daar, moet ik zeggen. Oudste

gedraagt zich anders wanneer ik erbij ben, wordt een stuk

minder moedig en meer vasthoudend.

Maar goed, in het zwembad heeft de badmeester het voor het

zeggen. Het is schooltijd dus de juf is er ook nog.

Eigenlijk was ik gewoon 'thirt in line' en zou ik alleen maar hoeven aanmoedigen en duimen hoog houden.

Tijdens de 3e oefening ging er iets mis,

Oudste liep naar de badmeester

badmeester stuurde hem terug

Oudste gaat mokkend in de rij staan

Oudste is aan de buurt

overlegt nog n keer maar krijgt weer 0 op rekest

Oudste spring-duikt in het water en komt mokkend boven

Mokkend zit hij een tijdje aan de kant tot de badmeester hem aanmoedigd weer mee te doen.

Maar besluit was blijkbaar genomen en Oudste loopt

demonstratief naar de andere kant van het bad.

Als moeder wist ik inmiddels niet meer waar nu te kijken, hoe nu te kijken.

Blijkbaar was er iets dat aandacht vroeg en Oudste kan dan moeilijk zijn aandacht bij de les houden.

Badmeester komt naar juf:

hij wil dat het gaat zoals hij het wil

Kort overleg met de juf

we besluiten te wachten tot hij is afgekoeld

Intussen komt Oudste iets dichter bij ons zitten

Juf gaat met hem praten.

Na het praatje wil Oudste mij zijn kunsten laten zien, het

einde van de les is inmiddels daar dus speel-tijd.

Dapper stapt Oudste uiteindelijk ook nog naar de badmeester

en wat blijkt...

Op de bodem van het zwembad had hij iets zien liggen wat leek op een bandje met een kluissleutel.

De laatste keer dat we in het zwembad waren vonden we er ook 1.

Oudste dacht goed te doen en wordt weggezet als een koppig ding.

Hoe leer je een kind dat het gewoon moet doen wat grote mensen zeggen

als je dat zelf ook niet klakkeloos doet.

Hoe leer je een 'vondst' los te laten, wetende

dat een ander mogelijk zijn 'schat' niet terug krijgt.

Hoe leer je als moeder Toeschouwer Zijn en het welbevinden

van je kind over te dragen aan mensen die hem minder goed begrijpen?

Blessings, Miss Ebz

Award!!

Wauw! Ik heb zomaar een award te pakken!! Gekregen van Femke!! Dank je, ik voel me zeer vereerd!

En dan nu de zware taak om m door te geven...

Als eerste een mede blogger, een moedig mede blogger! Monique, ik vond het erg bevrijdend om te lezen over je missers. Ze zagen er niet totaal mislukt uit vond ik overigens :-)

En dan voor Mireille, je dekentjes smaken naar meer :-)

En omdat ik momenteel into sokken breien ben: Anja, dank je wel voor je inspirerende sokken-in-de-maak foto's!

Er zit wel een "maar" aan deze Award

1. Als je deze Award krijgt maak je een verwijzing op je blog naar degene van wie je hem gekregen hebt.

2. vervolgens geef je de Award door aan 3 tot 5 andere blogs die je graag leest, en maakt in je bericht een koppeling naar deze blogs.

3. Laat een berichtje achter op deze blogs en vertel dat ze de award gewonnen hebben.

4. Het is vooral de bedoeling dat er aandacht wordt besteed aan beginnende of niet zo bekende blogs.

Blessings,  

 

Update

Ik verheug me op 1 april!! Niet omdat ik een goede grap met iemand uit ga halen maar dan begint mijn ouderschapsverlof. 6 maanden lang 4 uur minder werken in de week!!

Wat zal ik allemaal gaan maken :-)

Ik ben nu dus druk bezig met allerlei achterstallig onderhoud, zorgen dat 2 cliënten overgedragen gaan worden en een nieuwe weekindeling maken. Ik ga pogen om 28 uur in 3 dagen te proppen maar wellicht is dat iets teveel van het goede. In iedergeval cliëntbezoeken over 3 dagen verdelen. Dat betekent wel dat ik zoals nu soms mijn avondeten op kantoor eet om daarna nog een bezoek te doen.

Haak werkje dat ik meegenomen had doet dienst als toetje :-)

Hopelijk binnekort weer tijd om even wat foto's te plaatsen.

Blessings,    

 

Geschrokken Zijn

Hoe groter kinderen worden

hoe meer je ze dient los te laten.

Sinds kort heeft Oudste een vriendje in de buurt waar

hij zelfstandig naar en van reist. Zo'n afstand van hier de

straat uit, oversteken en de volgende straat in.

Net geen steenworp.

Vanmiddag uit school ging hij met vader van vriendje mee en hij zou

zelf terug naar huis komen.

Zo gezegd zo gedaan. Toen Jongste en ik onderweg naar huis

vanaf het zwembad waren belde ik dat hij aanstalte kon

gaan maken.

Ik verwachtte ongeveer gelijktijdig aan te komen...

Het duurde net niet lang genoeg om echt in paniek te raken toen de

deurbel ging.

Huilende Oudste aan de deur, met vriendje en een onbekende mevrouw.

Oudste was in aanraking met de motorkap van de onbekende mevrouw gekomen.

Hevig geschrokken, pijn in zijn knieën, kras op de auto.

Je hart zakt in je schoenen, kanik je zeggen.

Beide jongens waren behoorlijk onder indruk van het geheel,

snapten werkelijk niet hoe het zo snel kon gebeuren.

Slok water, vader van vriendje maar gebeld, die kwam zijn jong halen.

De onbekende mevrouw en ik tutoyeren elkaar inmiddels,

ze belt morgen nog een keer om te horen hoe het gaat,

de kras gelooft ze wel, geloof ik.

Oudste ligt inmiddels prinsheerlijk

met een kussen onder zijn knie

in mama's bed.

Te hopen dat hij morgen niet naar school hoeft ;-)

De volgende stap in loslaten zal nog wel even duren

vermoed ik.

Blessings, Miss Ebz



Onthutst Zijn

Gisteren rond deze tijd kwam ik net weer

binnenwandelen na anderhalf uur

bezig zijn Oudste te kalmeren en terug naar

school te krijgen.

Om 12 uur ging de telefoon:

Oudste was het hek uitgelopen en of

ik wilde komen om hem te kalmeren.

Gelukkig werkte ik thuis waardoor ik direct op de fiets

kon springen.

Halverwege de weg naar school kwam ik hem tegen.

Totaal ontredderd.

Hem mee naar huis genomen,

samen gegeten

in stilte.

Volgens Oudste was hem groot onrecht aangedaan

en ging hij nooit meer naar school.

Het onrecht was dusdanig groot dat hij zelfs liever

dood wilde dan weer retour school.

Daar zit je dan als moeder,

mijn hart brak.

Maar ik wist ook, de bui waait wel weer over.

Wat in de tussentijd te doen?!

Dichtbij blijven,

duidelijk zijn

en leiding nemen.

Met alle moed die hij had liep hij na een uur weer

met me mee naar school.

De middag is goed verlopen.

Vandaag suddert de gebeurtenis bij mij

nog na.

Niet blij dat mijn kind zich zo eenzaam heeft gevoeld.

Niet blij dat het ontstaan van de situatie

niet verder doorgesproken is met de betrokkenen.

Niet blij dat ik mijn kind niet kan helpen.