BoekenWijsZijn: Zondaarskind van Marion Pauw

Een boek dat je heen en weer slingert tussen

herkenning

vervreemding

mededogen

verontwaardiging

enzovoort

Een beschrijving van een leven in 2 perioden die ik persoonlijk niet ken. Opgroeien in de jaren '30-'40 en als oudere nu. Vooral die eerste periode is aangrijpend. Te lezen hoe getracht wordt de eigenheid van een kind langzaam uit te doven. Hoe ze ondanks alles in staat blijkt haar vuur smeulend te houden en manieren vindt het weer op te stoken en op haar manier geluk te vinden. 

Maar ook hoe zwaar en eenzaam het moet zijn een leven lang herinnert te blijven aan dat wat je aangedaan is. En hoe waardevol vriendschap, doorzettingsvermogen, geduld, innerlijke kracht en zelfcompassie blijken te zijn. 

Met een knoop in mijn maag las ik over het onrecht en de wreedheden die Truitje ten deel vielen. Het maakte dat ik door bleef lezen om te weten te komen of het wel goed zou komen. 

Ik had niet eerder iets gelezen van Marion Pauw, de afgelopen weken las ik behalve Zondaarskind ook Drift en Daglicht. Dat laatste boek kan ik aanbevelen als luisterboek te luisteren. Het verhaal wordt door 2 vertellers voorgelezen wat maakt dat de personages gaan leven en het verhaal indringender wordt. 

Voor de komende periode staat Hemelen nog op mijn To-Read-List. Welk boek van Marion Pauw is jou favoriet?

Blessings, Miss Ebz

It's a wrap!

Afgelopen maandag schreef ik mijn laatste InCoWriMo brief 

Wat een bijzondere maand was het! Ik had verwacht dat het me geen moeite zou kosten om elke dag iets te schrijven. Een kattebelletje is zo gedaan maar sommige mensen kregen een langere brief en daar doe je soms wat langer over. 

De foto's staan niet in chronologische volgorde. 

Over deze brief deed ik het langst. Ik begon op de 9e met schrijven en verzond m uiteindelijk de 24e, aangetekend want ik wil natuurlijk wel weten wanneer hij op de plaats van bestemming is aangekomen!

En natuurlijk deed ik mee aan kusjespost. 

De meeste post bleef in Nederland maar een aantal gingen ook daadwerkelijk de grens over, het was niet voor niets International Correspondence Writing Month nietwaar?!

Aan het begin van de maand ging ik eens kijken wie er op Instagram allemaal postte met #incowrimo en vond zowaar een Nederlandse vrouw die ook meedeed. We hebben elkaar inmiddels een brief verstuurd en dat is onverwacht verrassend leuk gebleken! Altijd spannend om een onbekende post te sturen.

Bijna elke brief verzegelde ik in de enveloppe met bakerstwine en wax. Ooit tijdens een vakantie in Italie kocht ik een paar staven was, die tijdens de reis naar huis allemaal in stukken braken. Aan de buitenkant van de enveloppe overleeft die wax de postsorteermachines niet maar in een enveloppe dus wel. 

Naast verschillende kleuren inkt en mooie zegels begin ik nu ook oog te krijgen voor mooi postpapier. In stenen winkels amper te vinden maar online is er nog heel veel om uit te kiezen!

als dat lukt tenminste ;-)

Van bijna iedereen heb ik bericht gehad dat de post is aangekomen. Een aantal klommen zelf in de pen om iets terug te schrijven. Ik post op Instagram vaak met #echtepostiszoveelleuker maar als je een brief op de deurmat vindt bij thuiskomst weet je hoe het voelt en dat dat dus ook echt zo is!

Ik ben nog lang niet uitgeschreven, niet meer elke dag zodat ik ook weer wat tijd aan andere bezigheden kan besteden.

Wanneer schreef of kreeg jij voor het laatst ECHTE post?

Blessings, Miss Ebz