8 jaar geleden werd ik eindelijk, eindelijk moeder. Jaren later dan ik als tienermeisje ooit droomde. Ik kon niet wachten tot ik vruchtbaar zou zijn, liep voor ik ooit al gemenstrueerd had met de maandverbanden van mijn moeder: vast oefenen hoe het voelde. De buikpijn en flauwtes die het met zich meebracht had ik niet kunnen vermoeden maar ze waren het waard. 8 jaar geleden werd ik moeder van een zoon en 3 jaar later van nog 1. Het moederschap brengt me zoveel vreugde! Mijn kinderen laten mij mezelf steeds beter kennen, zijn mijn spiegels en laten me voelen waar het in het leven om draait.
Liefde
Geborgenheid
Veiligheid
Verbondenheid
Zijn
Mijn oudste zoon heeft vermoedelijk ADHD en is waarschijnlijk dyslectisch. Sinds hij op school zit houdt Moeder Zijn veel meer in dan bovenstaande realiseren. Het betekent ook
Vechten.
Vechten om hem te kunnen laten Zijn wie hij is, Vechten voor zijn plek in deze maatschappij.
Vertrouwen.
Vertrouwen hebben in andere volwassenen die hem nu mede opvoeden. Vertrouwen dat hij zijn plek vindt.
Loslaten.
Loslaten van het idee dat wij als ouders de enigen zijn die hij nodig heeft.
We zitten nu midden in het proces van welke kant gaan we op. Van hoe zorgen we dat hij mensen om zich heen heeft die het beste uit hem halen. Die hem aanspreken op zijn mogelijkheden ipv zijn onmogelijkheden.
Moeder Zijn is meer Moeder Doen. Het is beweging.
Ga mee met de vlucht van Mother Goose!!
Blessings, Miss Ebz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Hay! Leuk dat je een berichtje achter wilt laten :-)